Pesten?!

Pesten. Helaas is het een fenomeen dat we allemaal kennen en bovendien van alle tijden is. Echter vindt men steeds een andere manier van uiten; zoals nu het cyberpesten zeer actueel is.

In dit artikel wil ik ingaan op wat pesten is en het vanuit een andere kant belichten. Wat zijn de beweegredenen van een pester om te pesten? En wat voor effect heeft dit op de pester en zijn omgeving? Ik denk namelijk dat er al veel bekend is over kinderen en jongeren die gepest worden. Echter hoor ik maar zeer zelden de andere kant van het verhaal. Nee, dit wordt geen pro-pester artikel, maar ik wil wel kijken of ik tot een conclusie kan komen die wellicht het pesten zou kunnen verminderen. Ambitieus? Wellicht, maar laten we het vooral eens proberen!

Pesten of plagen?

” Pesten is een stelselmatige vorm van agressie waarbij één of meer personen proberen een andere persoon fysiek, verbaal of psychologisch schade toe te brengen. Bij pesten is de macht ongelijk verdeeld.”

De scheidingslijn tussen pesten en plagen is vaak heel dun. Iets om over na te denken: plagerijtjes komen vaak in gezinnen voor. Zoon of dochterlief komt helemaal verliefd thuis en wil dat vooral nog niet weten of erkennen. We herkennen het waarschijnlijk allemaal dat er dan een grapje en een grolletje om gemaakt wordt. Dat wordt ook gedaan door de ouder(s) in dat gezin. In feite is hier al sprake van verschil in machten. Ik ga er vanuit dat deze grapjes niet het doel hebben de zoon of dochter schade te berokkenen, dus valt het in dit geval niet onder pesten. Er is alleen een maar…. Hoe voelt de zoon of dochter zich daarbij? Ik kan me namelijk goed voorstellen dat deze zich zal schamen en het lastiger gaat vinden om persoonlijke dingen met zijn ouders te delen. En dat was door de puberteit al zo moeilijk!

Je bent ongemerkt al snel een pester is wat we kunnen leren uit bovenstaande situatie. Een nare ervaring of miscommunicatie zit in een klein hoekje. Goed bedoeld of in ieder geval niet slecht bedoeld maak je een grap en die komt verkeerd aan. Ook pesters ervaren het in mijn ogen vaak zo. Zich geen kwaad bewust van de opmerking die ze maken krijgen ze een droevige, geraakte of geïrriteerde klasgenoot of collega tegenover zich. Ik hoop dat de volwassenen geleerd hebben uit te spreken wat ze dwars zit en te vertellen wat hun raakt en waarom. Echter weet ik uit ervaring hoe moeilijk dat is voor een ieder van ons. Kinderen en jongeren bezitten vaak die vaardigheid helemaal nog niet en hebben daar hulp bij nodig. Ze zullen zich anders gepest gaan voelen en de pester zal dit wellicht niet door hebben.

Nou ben ik er van overtuigd dat er veel mensen zijn, jong en oud, die dit bovenstaande overkomt. Echter is er in mijn ogen ook een hele grote groep die wel bewust pest. Waarom doen ze dat? Mijn ervaring leert dat er vaak gepest word uit onzekerheid of jaloezie. Ook weten pesters zich vaak geen houding te geven. Hebben ze een onstabiele (agressieve) thuissituatie of handelen ze uit gewoonte. Het pesten is vaak een manier om ongenoegen te verbloemen.

Wat mij niet verbaasde maar wel mijn gedachten over over pesten bevestigde is het volgende citaat uit een onderzoek van het NJI.

“De kans op pesten en agressief gedrag is groter op scholen met een groot verloop onder leerkrachten, te weinig duidelijke gedragsregels, gering toezicht en een gebrek aan individuele benadering. Door op school een sfeer te creëren waarin harmonie en respect voor elkaar centraal staan kan het pesten worden omgevormd tot socialer gedrag.”

Het tegengaan van pesten is dus een groepsproces. Het voorkomen van pesten betreft een groep inclusief alle mogelijke betrokkenen. Waarom alleen de gepeste aan een weerbaarheidstraining mee laten doen als de pester zoals eerder genoemd net zo goed problemen ervaart. En waarom zou je geen beroep doen op de rest van de groep die er over het algemeen voor kiest om zijn mond te houden of juist mee te doen. Niet handelen is naar mijn idee geen optie.

Één ding is voor mij in ieder geval heel duidelijk. Ook de pester heeft een probleem! Wil je het pesten verminderen dan zal je aan alle kanten ondersteuning moeten bieden. Één lijn vormen in hoe je het als groep wilt hebben en dat als doel stellen. Iedereen zal zijn steentje bij moeten dragen aan het verminderen van pesten. Niet meedoen is geen optie. Maak pestgedrag en het gevoel gepest te worden bespreekbaar ook als je er zelf op het eerste oog geen hinder van ondervindt. Je kop in het zand steken is geen optie!

Of je nu pest, gepest wordt of het ziet gebeuren, alleen jij kan iets veranderen aan de situatie!

[title title=”Voetnoot” style=”2″]

1) Een groot gedeelte van de in dit artikel verwerkte informatie is afkomstig van het Nederlands Jeugd Instituut (NJI). Meer informatie over pesten? Klik dan vooral eens hier.

2) Dit artikel is geschreven naar aanleiding van een vraag die mij gesteld werd op Facebook. Zelf een onderwerp waar je graag meer informatie over zou willen verkrijgen? Stuur dan vooral een berichtje (mail, Facebook, LinkedIn etc.) of meldt het in een reactie onder dit bericht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *